The Newton’s Cradle and Sustainable Value: ESG, Fuzzy Logic, and Management Accounting Framework in the Two-Faced Accounting System within Janus’s Mirror in Turkey
Özet
Bu çalışma, Türkiye muhasebe sisteminin yapısal ikiliğini (Vergi Usul Kanunu/Tekdüzen Hesap Planı ile Türkiye Finansal Raporlama Standartları ve Türkiye Sürdürülebilirlik Raporlama Standartları) Roma mitolojisindeki Janus metaforu üzerinden analiz etmektedir. Newton’un sarkacı mekanizması ile sürdürülebilirlik yatırımlarının doğurduğu stratejik momentum transferini, Janus’un iki yüzü ile ulusal muhasebe pratiğindeki epistemolojik yarılmayı ve Lotfi Zadeh’in saçaklı mantık (fuzzy logic) kuramı ile ESG verilerinin barındırdığı gri alanları modelleyen bu makale; yönetim muhasebesi perspektifinden sürdürülebilirlik ROI’sinin doğrusal bir maliyet-gider çıktısı olmaktan ziyade sistemik, non-lineer ve olasılıksal bir kurumsal davranış biçimi olduğunu savunmaktadır.
Literatür sentezi, teorik modelleme ve önerilen ekonometrik panel veri analizi spesifikasyonuyla desteklenen araştırma, Kamu Gözetimi Kurumu’nun (KGK) 16 Ocak 2026 tarihli Resmî Gazete kararıyla güncellenen sürdürülebilirlik raporlaması zorunluluk eşiklerinin kurumsal dayanıklılığı artırdığını, ancak VUK-TFRS/TSRS uyumsuzluğunun tepe yöneticilerin (CEO/CFO) karar destek süreçlerinde “epistemolojik şizofreni” boyutunda bir gerilim ürettiğini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler: Sürdürülebilirlik Muhasebesi, Entegre Raporlama, ESG, Janus Metaforu, Newton’un Sarkacı, Saçaklı Mantık, VUK, TFRS, TSRS, Yönetim Muhasebesi.
Abstract
This study analyzes the structural duality of the Turkish accounting system—split between tax-based legislations (Tax Procedure Law / Uniform Chart of Accounts) and international financial/sustainability reporting standards (TFRS/TSRS)—through the lens of the mythological Janus metaphor. Utilizing Newton’s cradle to explicate the strategic momentum transfer of sustainability investments, Janus’s two faces to contextualize the ontological fracture in national accounting practices, and Lotfi Zadeh’s fuzzy logic to model the epistemic uncertainties of ESG metrics, this paper argues from a management accounting perspective that sustainability ROI is not a linear cost-expense derivative but a systemic, non-linear, and probabilistic corporate behavior.
Supported by a comprehensive literature synthesis, theoretical mathematical modeling, and a proposed econometric panel data specification, the study demonstrates that the Public Oversight Authority’s (KGK) sustainability reporting thresholds updated on January 16, 2026, enhance corporate resilience and firm value. Conversely, the persistent VUK-TFRS/TSRS divergence creates a deep epistemological tension within C-level decision-making processes.
Keywords: Sustainability Accounting, Integrated Reporting, ESG, Janus Metaphor, Newton’s Cradle, Fuzzy Logic, VUK, TFRS, TSRS, Management Accounting.
Giriş
Klasik Mekaniğin Çöküşü ve Muhasebenin Epistemolojik Krizi
Muhasebe bilimi, pozitivist ve neoklasik iktisat ekollerinin iddia ettiği gibi, yalnızca nesnel ekonomik gerçekliklerin pasif bir kayıt aritmetiği veya finansal olayları tarafsızca yansıtan mekanik bir ayna değildir. Eleştirel muhasebe teorisinin ve kurumsal arkeolojinin ortaya koyduğu üzere muhasebe, hangi ekonomik parametrenin “meşru, ölçülebilir ve var” kabul edileceğini, hangisinin ise “dışsallık” (externality) ya da “maliyet” potasında eritilerek “görünmez” kılınacağını tayin eden egemen bir epistemolojik nizamdır (Baudrillard, 1981). Bu bağlamda muhasebe standartları ve yasal hesap planları, piyasa aktörlerinin ontolojik kabullerini, kurumsal güç ilişkilerini ve kurumsal gerçekliğin ta kendisini inşa eden temel ideolojik aygıtlardır.
Türkiye’deki kurumsal iklim ve sermaye yapıları incelendiğinde, muhasebe düşüncesinin kurumsal zihniyeti ve karar alma süreçlerini yapısal bir çıkmaza sürükleyen, taban tabana zıt iki farklı mantık düzleminde çalıştığı görülmektedir. Bu çalışma, söz konusu yapısal yarılmayı Roma mitolojisinde aynı anda hem geçmişe hem de geleceğe bakan iki yüzlü tanrı Janus üzerinden kavramsallaştırmaktadır:
Janus’un Geçmişe Bakan Yüzü (VUK / TDHP): Devletin fiskal egemenliğini, vergi hakkını ve geçmiş dönemin mali matrahını “ihtiyatlılık” zırhıyla korumaya odaklanmış, statik ve kural bazlı makro-ekonomik kontrol aygıtı.
Janus’un Geleceğe Bakan Yüzü (TFRS / TSRS): Küresel sermaye piyasalarındaki enformasyon asimetrisini ve ajans maliyetlerini azaltmayı amaçlayan; gelecekteki nakit akışlarına, fırsat maliyetine, zaman değerine ve risk yönetimine odaklı dinamik ve ilke bazlı raporlama ekosistemi.
Kamu Gözetimi Kurumu’nun (KGK) 16 Ocak 2026 tarihli Resmî Gazete kararıyla yürürlüğe koyduğu sürdürülebilirlik raporlaması zorunluluk eşikleri (aktif toplamı 1 milyar TL, net satış hasılatı 2 milyar TLve çalışan sayısı 250 kriterlerinden en az ikisini art arda iki hesap döneminde sağlayan şirketler), Janus’un bu iki yüzü arasındaki fay hattını hiç olmadığı kadar keskinleştirmiştir.
Türkiye’deki tepe yöneticiler (CEO ve CFO), yeşil dönüşümün, döngüsel ekonomi yatırımlarının ve entegre raporlama pratiklerinin getirisini (ROI) sorguladıklarında, zihinsel koordinatları VUK tabanlı mizanların deterministik, doğrusal ve geçmişe endeksli kodlarına kilitlenmektedir. Bu doğrusal Newtonian bakış açısı, yatırılan paranın anında ve mekanik bir getiri (vergi kalkanı veya doğrudan kâr artışı) üretmesini bekler. Oysa sürdürülebilirlik yatırımlarının yarattığı stratejik değer, VUK’un katı hesap kodlarında (örneğin 770 Genel Yönetim Giderleri) yapısal olarak sönümlenmekte ve “kayıp” olarak tescil edilmektedir.
Bu çalışma, muhasebe teorisindeki şu temel ontolojik soruya odaklanmaktadır: Aynı iktisadi gerçeklik ve aynı kurumsal girdi, nasıl oluyor da iki farklı ölçüm rejiminde taban tabana zıt iki farklı değer durumuna evrilmektedir? Tıpkı Newton’un sarkacında olduğu gibi, sisteme dahil edilen ilk enerji (yeşil dönüşüm disiplini) VUK mizanı içinde sönümlenmiş gibi görünse de aslında sistemin içinden akarak Janus’un diğer yüzünde, yani TFRS/TSRS evreninde kinetik bir güç olarak dışarı fırlamaktadır. Bu süreç, kesin sınırları reddeden saçaklı mantık (fuzzy logic) ilkeleriyle birleştiğinde, yönetim muhasebesine kurumsal dayanıklılığı ve sürdürülebilir değeri ölçebilecek yeni bir metodolojik ufuk sunmaktadır.
1. Literatür İncelemesi
1.1 Muhasebe Standartları ve Vergi-Finansal Raporlama Uyumsuzluğu (Accounting-Tax Gap)
Pozitif muhasebe teorisi, standart seçimlerinin ve yasal düzenlemelerin yöneticilerin fırsatçı davranışları ile sözleşme maliyetleri üzerindeki etkilerini analiz eder (Watts & Zimmerman, 1986). Ancak gelişmekte olan piyasalarda vergi mevzuatı ile finansal raporlama standartları arasındaki radikal uyumsuzluk (accounting-tax gap), enformasyon kalitesini bozan ve muhasebeyi “iki yüzlü” bir enstrümana dönüştüren temel bir anomalidir (Leuz et al., 2003).
Türkiye literatüründe bu durum “muhasebenin iki yakası” veya “iki yüzlülüğü” olarak tartışılmaktadır; VUK’un kuralcı ve vergi odaklı yapısı, firmaların yönetim muhasebesi kararlarında rasyonel maliyet ve değer analizleri yapmasını engellemektedir (Akdoğan, 2016; Örten et al., 2019).
1.2 ESG Performansı ve Firma Değeri İlişkisi
Sermaye piyasalarında ESG (Çevresel, Sosyal, Yönetişim) performansının finansal çıktılarla ilişkisini inceleyen ampirik literatür, anlamlı bir paradigma dönüşümüne işaret etmektedir. Khan et al. (2016), sürdürülebilirlik yatırımlarının rastgele yapılmaması gerektiğini, yalnızca firmanın faaliyet gösterdiği sektöre özgü “maddi” (material) ESG konularına odaklanan yatırımların firma değerini (Tobin’s Q) ve muhasebe performansını (ROA) pozitif etkilediğini kanıtlamıştır.
Albuquerque et al. (2019) ise ESG performansını bir ürün farklılaştırma stratejisi olarak modellemiş ve bu yatırımların firmaların fiyat esnekliğini düşürerek sistemik şoklara karşı kurumsal dayanıklılığı artırdığını göstermiştir. Ayrıca yüksek ESG skoru, bilgi asimetrisini azaltarak borçlanma ve özkaynak maliyetlerini (WACC) sistematik olarak aşağı çekmekte (El Ghoul et al., 2011) ve kuyruk risklerini (tail risk) absorbe ederek firmanın CDS primlerini ve hisse senedi oynaklığını (Beta) düşürmektedir (Giese et al., 2019).
1.3 Entegre Raporlama ve Yönetim Muhasebesinde Paradigma Kayması
Uluslararası Entegre Raporlama Çerçevesi ($<IR>$), kurumsal değer yaratma sürecini yalnızca finansal sermayenin doğrusal artışı olarak görmeyi reddeder. Değer; finansal, üretilmiş, entelektüel, insan, sosyal ve ilişkilendirsel ile doğal olmak üzere altı sermaye öğesinin birbirleriyle etkileşime girdiği dinamik bir sistemin çıktısıdır (IIRC, 2021).
Klasik yönetim muhasebesi araçları, Taylorist üretim modellerinin uzantısı olan varyans analizlerine ve kısa vadeli maliyet bütçelerine dayanmaktadır. Robert Kaplan ve David Norton (1996) tarafından geliştirilen Balanced Scorecard (Kurumsal Karne), finansal olmayan performans göstergelerini sisteme dahil ederek stratejik yönetim muhasebesinde bir çığır açmış olsa da, ESG çağının getirdiği çok boyutlu ve non-lineer risk-değer ilişkilerini modellemede doğrusal nedensellik varsayımı nedeniyle yetersiz kalmaktadır.
1.4 Saçaklı Mantık ve Belirsizlik Altında Karar Alma
Klasik muhasebe düşüncesi, Aristotelesçi ikili (binary) mantığa ($1$ veya $0$, borç veya alacak, varlık veya yükümlülük) dayanır. Oysa sürdürülebilirlik verileri, karbon fiyatlandırması olasılıkları, iklim senaryolarına bağlı geçiş riskleri ve sosyal sermaye unsurları doğası gereği yüksek derecede epistemik belirsizlik ve gri alanlar barındırır.
Lotfi Zadeh (1965) tarafından geliştirilen saçaklı mantık (fuzzy logic) teorisi, kesin sınırları olmayan küme üyeliklerini tanımlayarak, muhasebenin katı yapısının ölçemediği niteliksel ve yarı-niteliksel ESG değişkenlerinin finansal karar modellerine entegre edilmesini sağlar. Son dönem literatürü, belirsizlik altındaki yeşil finansman ve yatırım kararlarında saçaklı çok kriterli karar verme (Fuzzy MCDM) modellerinin doğrusal modellere kıyasla daha yüksek tahmin gücüne sahip olduğunu göstermektedir (Lochab et al., 2025).
2. Teorik Çerçeve ve Metaforik Modelleme
2.1 Janus’un Aynası: Muhasebenin Ontolojik İkilği
Roma tanrısı Janus, kapıların, başlangıçların ve geçişlerin tanrısıdır; iki yüzüyle hem geçmişi hem geleceği aynı anda görür. Türkiye’deki iki yakalı muhasebe mimarisi, Janus’un aynasında iki farklı yansıma üretir.
Bir sürdürülebilirlik yatırımı (örneğin bir fabrikanın su geri dönüşüm tesisi kurması veya karbon yakalama teknolojilerine CapEx ayırması) Janus’un geçmişe bakan yasal yüzünde (VUK mizanında) anında dalga fonksiyonunun çökmesiyle bir “zarar”, bir “nakit çıkışı” ve dönem kârını tırpanlayan bir “külfet” olarak tecelli eder.
Ancak aynı yatırım, Janus’un geleceğe bakan yüzünde (TFRS/TSRS) ve Entegre Raporlama 3.0 ekosisteminde; gelecekteki olası su krizlerinden korunma (fiziksel risk yönetimi), AB Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması (SKDM) vergilerinden muafiyet (geçiş riski yönetimi) ve uluslararası yeşil fonlara erişim kolaylığı (sermaye maliyeti optimizasyonu) olarak canlı ve dinamik bir “stratejik varlık” şeklinde parıldar. Dolayısıyla kurumsal değer nesnel bir sabit değil, Janus’un hangi yüzüyle bakıldığına bağlı bir epistemolojik konumlanma problemidir.
2.2 Newton’un Sarkacı: Değer ve Momentum Transferi
Klasik fizikte momentumun ve enerjinin korunumu yasasını somutlaştıran Newton’un sarkacı, bu çalışmada iki yakalı Türk muhasebe sistemindeki görünmez değer akışını açıklayan temel mekanik metafor olarak konumlandırılmıştır. Sistemin temel fiziksel denklemi şu şekilde ifade edilir:
ΔPGirdi = ΔPVUK → ΔPTFRS/TSRS
Şirket yeşil dönüşüm için ilk disiplinli adımı attığında sisteme bir ilk potansiyel enerji zerk edilmiş olur. Bu hamle, sarkacın ilk topunun çekilip bırakılmasıdır. Ancak Türkiye realitesinde bu etki, VUK ve TDHP mizan blokları arasında sönümlenir.
VUK sistemi katı, statik ve ihtiyatlı yapısıyla bu kinetik enerjiyi çoğu zaman “dönem gideri” veya “maliyet” olarak absorbe eder.
Enerji yok olmaz; yalnızca sistem içinde yeniden dağılır. Bu enerji akışı TFRS ve TSRS evreninde yeniden görünür hale gelir: WACC düşüşü, varlıkların geri kazanılabilir tutarlarının artışı (TMS 36) ve çevresel yükümlülüklerin (TMS 37) daha rasyonel yönetimi olarak geri salınır.
Tepe yönetici yalnızca VUK’a bakarsa sistemi durağan sanır; oysa değer uçta dinamik bir momentum formuna dönüşmüştür.
2.3 Saçaklı Mantık ve ESG Değer Fonksiyonu
Sürdürülebilirlik ve ESG parametreleri klasik muhasebenin ikili (0/1) yapısına sığmayacak kadar geçirgen bir doğaya sahiptir. Bu nedenle şirket performansı keskin sınırlar yerine dereceli üyeliklerle temsil edilir.
Örneğin bir şirketin “Sürdürülebilir ve Dayanıklı Şirket” kümesine üyelik derecesi μ = 0.85 olabilir.
Saçaklı değer fonksiyonu:
Vfuzzy = ∑i=1n μÃ(xi) · ωi · C(xi)
Tanımlar:
- μÃ(xi) ∈ [0,1]: ESG bileşenlerinin sürdürülebilirlik kümesine üyelik derecesi.
- ωi: ESG parametrelerinin finansal materyalite (önemlilik) ağırlık katsayısı (∑ωi = 1).
- C(xi): TFRS/TSRS kapsamında nakit akışları üzerindeki koşullu ileriye dönük değer etkisi.
3. Önerilen Ampirik Model
Bu çalışmada ESG performansı, sürdürülebilir yatırımlar ve muhasebe farklarının firma değeri üzerindeki etkisi panel veri modeli ile analiz edilmektedir.
3.1 Model Spesifikasyonu
ln(FirmValueit) = β₀ + β₁ ESGit + β₂ (SustainInvest / TotalInvest)it + β₃ ln(WACCit) + β₄ Riskit + β₅ AccGapit + β₆ (ESGit × AccGapit) + γXit + μi + λt + εit
Değişkenler:
- FirmValueit: Firma değeri
- ESGit: ESG skoru
- SustainInvest/TotalInvest: sürdürülebilir yatırım oranı
- WACCit: ağırlıklı ortalama sermaye maliyeti
- Riskit: finansal risk
- AccGapit: VUK–TFRS raporlama farkı
- ESG × AccGap: etkileşim terimi
- Xit: kontrol değişkenleri
- μi: firma sabit etkileri
- λt: zaman etkileri
- εit: hata terimi
3.2 Değişkenler
Tobin’s Q: (Piyasa Değeri + Toplam Borçlar) / Toplam Varlıklar
Market Cap: hisse fiyatı × dolaşımdaki hisse
ROA: Net Kâr / Toplam Varlıklar
ESG: 0–100 arası ESG skoru
SustainInvest Ratio: sürdürülebilir yatırım / toplam yatırım
WACC: ağırlıklı ortalama sermaye maliyeti
Risk: Beta veya CDS
AccGap:
|Net ProfitTFRS − Net ProfitVUK| / Total AssetsVUK
- FirmSize = ln(Assets)
- Leverage = Total Debt / Equity
- CarbonIntensity = tCO₂e / Milyon TL
3.3 Hipotezler
- H1: ESG firma değerini pozitif etkiler.
- H2: sürdürülebilir yatırımlar WACC’yi düşürür.
- H3: ESG risk azaltır.
- H4: AccGap arttıkça ESG etkisi güçlenir (β₆ > 0).
- H5: sürdürülebilirlik etkisi doğrusal değildir, eşik ve saçaklı yapıdadır.
4. Tartışma ve Yönetim İmplikasyonları
Empirik model spesifikasyonu ve teorik paradigmalar, Türkiye bağlamında muhasebe sistemlerinin yalnızca masum birer “hesap kitap” aracı olmadığını, aksine kurumsal ekosistemi yöneten egemen birer değer üretim ve imha rejimi olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.
VUK nizamının arkaik, mekanik ve tamamen hazineye ödenecek nakit vergiye kilitlenmiş yapısı; yeşil dönüşümün getirdiği esnekliği, karbon risklerinden korunmayı ve uzun vadeli toplumsal sermaye entegrasyonunu ölçebilecek rasyonaliteye sahip değildir. VUK gözlüğüyle bakıldığında, sürdürülebilirlik için harcanan her kuruş kurumsal bünyeye saplanmış bir “maliyet okudur”.
Buna karşın TFRS/TSRS nizamı, gelecekteki nakit akışlarının risk primini minimize ederek bugünkü değere indirgeme yeteneğiyle, o maliyet okunu kurumsal kalkan haline getirir. Şirketlerin KGK’nın yeni sürdürülebilirlik standartları karşısında bocalamasının temel nedeni işte bu iki yaka arasındaki epistemolojik şizofrenidir. Finans ekipleriyle risk, satın alma, üretim ve operasyon ekipleri aynı masaya oturmadığı ve yönetim muhasebesi bu ara yüzü inşa etmediği sürece, geleneksel hesap planının kör noktalarında kurumsal değer erimeye devam edecektir.
Aşağıdaki matris, Türk muhasebe sistemindeki bu ontolojik yarılmayı ve iki yakanın Newton mekaniği ile saçaklı mantık arasındaki geçişkenliğini yapısal olarak özetlemektedir:
| Boyut / Parametre | Geleneksel Yaklaşım (VUK / TDMS) | Stratejik / Bütüncül Yaklaşım (TFRS / TSRS) | Newton’un Sarkacı & Saçaklı Mantık Karşılığı |
| Odak Noktası | Girdi ve Kural Odaklı: Çevre yatırımlarını doğrudan “gider” veya “maliyet” yazar. | Çıktı ve Değer Odaklı: Riski azaltılmış, dayanıklılığı artmış kurumsal yapıyı “özkaynak değeri” olarak yansıtır. | İlk topun çekilmesi: Sisteme harcanan ilk enerji. |
| Zaman Algısı | Statik & Geriye Dönük: Geçmiş dönemin vergi matrahını kurallar dahilinde hesaplar. | Dinamik & İleriye Dönük: Gelecekteki volatiliteyi ve şokları absorbe etme kapasitesini ölçer. | Enerjinin içteki mizan toplarının arasından görünmez akışı. |
| Sistem Yapısı | Parçalı Yapı: Finans, üretim ve satın almayı kendi kodlarında izole eder. | Entegre Yapı: ESG verileriyle finansal verileri birbirine bağlar (Entegre Raporlama 3.0). | Son topun savrulması: Düşük sermaye maliyeti (WACC), itibar ve kesintisiz varoluş. |
| Belirsizlik Modeli | Aristotelesçi İkili Mantık (1 veya *0): Bir varlık ya borçtur ya alacaktır, gri alana izin vermez. | Saçaklı Mantık ([0, 1]): Niteliksel ESG risklerini olasılık dağılımları ve üyelik fonksiyonlarıyla ölçer. | Saçaklı Değer Fonksiyonunun (Vt{fuzzy}}) devreye girmesi; risklerin bugünkü değere indirgenmesi. |
5. Sonuç ve Gelecek Araştırmalar İçin Öneriler
Bu çalışma, sürdürülebilirlik yatırımlarının Türk muhasebe sisteminin iki yakası (VUK ve TFRS/TSRS) arasında uğradığı ontolojik dönüşümü ve farklı değer üretme mekanizmalarını hem disiplinlerarası modern fizik ve mitoloji metaforlarıyla teorileştirmiş hem de panel veri metodolojisiyle ampirik bir çerçeveye oturtmuştur.
Janus’un aynası bize değerin bakış açısına göre bir süperpozisyon durumunda salındığını; Newton’un sarkacı kurumsal enerjinin yasal defterlerde kaybolsa bile finansal tablolarda yeniden doğduğunu; saçaklı mantık ise sürdürülebilirliğin katı ikili kodlarla değil, olasılıksal gri üyelik fonksiyonlarıyla ölçülebileceğini kanıtlamaktadır. Muhasebe akademisi ve iş dünyası artık şu stratejik paradigmayı kabullenmek zorundadır: Sürdürülebilirlik ROI’si deterministik tek bir sayı değil, volatilitesi yüksek bu coğrafyada hayatta kalmayı, sermaye maliyetini yönetmeyi ve geleceği bugünden inşa etmeyi sağlayan doğrusal olmayan, sistemik bir kurumsal davranış biçimidir.
Yönetim muhasebesi profesyonelleri ve akademisyenler, “vergi odaklı” dar mizanların prangalarından kurtularak, Janus’un iki yüzünü aynı anda görebilen ve yönetebilen bütüncül bir entegre sistem mimarisi geliştirmelidir. Gelecek ampirik çalışmaların, önerilen bu panel veri modelini BIST Sürdürülebilirlik Endeksindeki reel sektör şirketleri üzerinde test ederek, yasal kâr ile finansal raporlama kârı arasındaki makasın yeşil tahvil ve sürdürülebilirlik finansmanı ihraçlarındaki fiyatlama etkilerini derinleştirmesi önerilmektedir.
Üretken Yapay Zekâ Kullanım Beyanı
Bu çalışmanın yapılandırılması, dil düzenlemesi ve biçimlendirilmesinde, yazarın özgün fikirleri ve araştırması temel alınarak üretken yapay zekâ araçlarından destek alınmıştır. Metnin bilimsel içeriği, analizleri, yorumları, argümanları ve nihai hali tamamen yazar tarafından gözden geçirilmiş, geliştirilmiş ve onaylanmıştır.
Kaynakça
Akdoğan, N. (2016). Türkiye Finansal Raporlama Standartları (TFRS) ile Uyumlu Tekdüzen Hesap Planı ve Uygulamaları (5. Baskı). Gazi Kitabevi.
Albuquerque, R., Koskinen, Y., & Zhang, C. (2019). Corporate social responsibility and firm value: The role of environmental and social activities. Journal of Financial Economics, 134(3), 633-652.https://tinyurl.com/b9kyhyj6
Baudrillard, J. (1981). For a Critique of the Political Economy of the Sign. Telos Press.https://tinyurl.com/2s3t2778
El Ghoul, S., Guedhami, O., Kwok, C. C., & Mishra, D. R. (2011). Does corporate social responsibility affect the cost of capital?. Journal of Banking & Finance, 35(9), 2388-2406.https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1546755
Giese, G., Lee, L. E., Melas, D., Nagy, Z., & Nishikawa, L. (2019). Foundations of ESG investing: How ESG affects corporate value. Journal of Portfolio Management, 45(5), 69-83.https://www.researchgate.net/publication/334158531_Foundations_of_ESG_Investing_How_ESG_Affects_Equity_Valuation_Risk_and_Performance
IIRC. (2021). International Integrated Reporting Framework. International Integrated Reporting Council.https://www.iasplus.com/en-gb/resources/sustainability/iirc
Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1996). The Balanced Scorecard: Translating Strategy into Action. Harvard Business Press.http://www.robertoformato.it/wp-content/uploads/2016/11/08-Kaplan-Norton-BSC.pdf
Khan, M., Serafeim, G., & Yoon, A. (2016). Corporate sustainability: First evidence on materiality. The Accounting Review, 91(6), 1697-1724.https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2575912
KGK. (2026). Türkiye Sürdürülebilirlik Raporlama Standartlarının (TSRS) Uygulama Kapsamına İlişkin Kurul Kararı. Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu, 16 Ocak 2026 tarihli Resmî Gazete.https://www.kgk.gov.tr/surdurulebilirlik
Leuz, C., Nanda, D., & Wysocki, P. D. (2003). Earnings management and investor protection: An international comparison. Journal of Financial Economics, 69(3), 505-527.https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=281832
Lochab, R., et al. (2025). A comprehensive review of fuzzy logic applications in ESG investment decision-making. Journal of Industrial & Management Optimization, 21(2), 114-132.https://www.aimsciences.org/article/doi/10.3934/jimo.2025134
Watts, R. L., & Zimmerman, J. L. (1986). Positive Accounting Theory. Prentice-Hall.https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=928677
Zadeh, L. A. (1965). Fuzzy sets. Information and Control, 8(3), 338-353.https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S001999586590241X
#Sürdürülebilirlik Muhasebesi #EntegreRaporlama #YönetimMuhasebesi #ESG #VUK #TFRS #TSRS #SaçaklıMantık #FirmaDeğeri #JanusSistemi #oe
